Etrafımdaki yardım kampanyalarını gördükçe, duydukça umudum artıyor, pembe gözlüklerim ışıldıyor, daha da bir pembeleşiyor sanki. Elimde olsa hepsine aktif olarak dahil olacağım ama bende de bir yetişememe durumu var. Yine de birkaç harika projede yer alabilmiş olmanın mutluluğu içerisindeyim.
Geçenlerde bir adam başkasına kızmış ağzına geleni söylüyordu sokak ortasında. Söz konusu olan küfürse, nedense erkekler hep “anaları” işin içine katıyorlar. “Ana” ve “avrat” kelimelerini peş peşe kullanıyorlar. Bu da en büyük küfür oluyor.
“0 km.Bızdıklar”ın çıkış noktası ebeveyn olarak kendimize gülebilmekti aslında. Özellikle bekâr ve çocuklu olmayan bir kişi için hem konuştuklarımız, hem de odak noktamız oldukça farklı ve belki de bir o kadar saçma olabiliyordu.
Sizler benim yazılarımdan bıkmayın (!) diye konuk yazarlarımızı ”0 km.Bızdıklar”da misafir etmeye devam ediyorum. (“Yaşasııınnn!!!” çığlıklarınızı daha sonraya saklayın lütfen!) Sevgili İlkiz ile bloğum sayesinde tanıştık. Sıcacık bir insan. Birlikte oturduk, onun bloğu için neler yapılabilir diye konuştuk. İlkiz’in seçtiği konu ve yazdıkları o kadar faydalı ki, aldı başını gitti. Pek çok okuru var. Şimdi…
Geçenlerde Hürriyet yazarlarından Nuran Çakmakçı “Zorba ve zorbalığa uğrayan çocuğa nasıl davranmalı” başlıklı bir yazı kaleme almıştı. Başlık dikkatimi çekti, zira çok yakın bir arkadaşımın henüz altı yaşındaki oğlu bu konuda sıkıntı çekiyordu. Sorun olan belki de sadece bir tek çocuktu fakat arkadaşımın oğlunun üzerinde inanılmaz bir baskı oluşturmuştu. O kadar ki çocukcağız teneffüse çıkmak…
Tarsus Amerikan’dan çok sevdiğim bir arkadaşım artık tecrübeli denilebilecek düzeyde bir baba. Kısa bir süre öncesine kadar bizler ona öğüt verirken, artık o yeni bebekleri olmuş arkadaşlarla “bilgeliğini” paylaşıyor.
Kendimi, etrafıma ve olaylara karşı olumlu bir bakış açısıyla yaklaşan bir insan olarak görüyorum genelde (ama her zaman değil maalesef). Hatta ara ara ‘pembe gözlüklerim var’ diye eğlenirim kendi kendimle. Bu yapısal mı (yani doğuştan gelen bir özellik mi) yoksa zaman içerisinde edinilen bir nitelik mi bilemiyorum ama sanırım ilki daha doğru.
Bir süre önce sevgili Müge’den geldi aşağıdaki yazı. Belki çoğunuza çoktan ulaşmıştır ama ben yine de sizlerle paylaşmak istedim. Çünkü yazı sevgiyle ilgili.
Küçükken son derece çekingen bir kızdım. Soru sorarlar, en basitinden hem de, kızarır bozarırdım. Annemin arkasına saklanma, tanımadığım ya da yeni tanıştığım kişilerin bana soru sorması durumunda gözlerimin dolması gibi pek çok antisosyal davranışı bende bulabilirdiniz.
Kızımın farklı yaş dönemlerinde onun gelişimine katkıda bulunacak oyun çeşitleri geçiyor hayatımızdan. Bir dönem bloklar, büyük, minik elleriyle tutması kolay, motor kaslarını geliştirenler vardı hayatımızda. Sonra ilk yapbozlar geldi evimize.
Tabii ki sadece okullu bızdıklara :) Ve belki de kaçamak yapabilecek ebeveynlere bir süre tatil olacak hayat. Bir grup anne-baba, mevsimden dolayı çocuklarını kayağa götürüyor. Çoğunlukla duyduğum yurtdışında kayağın Türkiye’ye göre (özellikle yarıyıl tatili döneminde) çok daha hesaplı olduğu. Bulgaristan, Fransa, Avusturya,…
Sevgili okulum Tarsus Amerikan Koleji’nden güleryüzlü, sıcacık bir arkadaşım vardır. Şimdilerde o sadece yakınları için değil, hastaları için de çok ama çok kıymetli bir kişi. Kalp ve Damar Cerrahisi Uzmanı, Op.Dr.Oğuz Yılmaz ile 2010 senesinde çok güzel bir söyleşi yapmıştık ve “0 km.Bızdıklar”da ikiye bölerek bu sohbeti sizlerle paylaşmıştım.
Etrafımda kayda değer sayıda çift yollarını ayırıyor. Şu ya da bu sebepten. Boşanmak hem iki taraf için, hem de eğer varsa, çocukları için son derece zor bir durum. Zaten ayrılık kararı almak hiç de kolay olmasa gerek. Bunu harekete dönüştürmek ise eminim oldukça yıpratıcı bir süreç.
Birden fazla çocuğa sahipseniz eğer, aralarında birazcık da olsa kayırdığınız var mı? Hemen “Aaaa o ne biçim soru öyle!” deyip beni kınamadan önce bir an durun ve düşünün. Kendi kendinizesiniz. Kimseye bunu itiraf etme mecburiyetiniz de yok üstelik. Gerçekten minicik de olsa bir farklılık yok mu sevginizin miktarında?
Kızıcık bilime meraklı. Keşfetmeyi, yeni şeyler üretmeyi ve onları denemeyi çok seviyor. Denedikten sonra da kendince eklemeler yapıp farklılık yaratmaya çabalıyor. Babası ile bu konuda çok iyi anlaşıyorlar. Son zamanlarda evimize böyle “kâşif ürünleri” girmeye başladı. Eşim bu ürün gamını bulunca birer birer edinir oldu. Ve en büyük keyfi, haftasonu kızıyla aldığı kutuları açıp, içindekileri…
"Çocuk ve Müzik"başlıklı yazımız ALL,forkids dergisi, Nisan sayısında.
“En İyi Öğrenme Şekli Oyundur” başlıklı yazımızı kaçırmayın.
Bambino Oyuncak'ta Orchard Toys ile hem eğlendik, hem öğrendik :)
Birbirinden güzel Türkçe ve İngilizce kitapları Tırtıl Kids Kitabevi'nde kitap kurtlarına okuduk. Önümüzdeki ay yine buluşmak üzere...
