Okuyoruz!

thb_okuyoruz_18102010

İki haftadır okuyoruz. Yani ben okuyorum, bızdıklar hem dinliyor, hem katkıda bulunuyorlar. Nasıl mı? Okunacak kitabı ortaya çıkarttığım an Ela atlıyor hemen: “Bu kitap bende var!!!”

“Gerçekten mi Elacım? Ne güzel.”

“Evet. Bana onu annem almıştı…”

“Bende de var!”

“Bende de…”

İlk hafta okullar yeni açılmış olduğu için okul hayatı ile ilgili kitaplar okuduk.

“Bebek Koala Anaokulunda” şeker, renkli bir kitap. Açıyorum sayfaları.

“Bugün Pazartesi (aslında cumartesi yazıyor nedense ama ben değiştiriyorum haliyle…), Bebek Koala anaokuluna vardı bile….” diye başlıyor kitap. Harika çizimlerle anaokulunun içini ve yapılanları adım adım göstermiş. Herkesin dolapları var mesela.

Derken diğer bızdıklar atılıyor hemen…

“Sizin okulunuzda da böyle dolaplar var mı?” diye soruyorum.

Kimisinden kuvvetli “Eveeet!” çıkıyor.

Dezire “Hayır.” diyor.

Nedense vardır diye düşündüğümden çocukcağıza hatırlatma gayretindeyim. “Robert’teki gibi dolapların yok mu Dezirecim? Kıyafetlerini astığın, ayakkabını koyduğun…” (Dezire Robert Yuva mezunu, şimdi başka okulda…)

“Hayır!” diyor…

Hmmmm? Kabullenmek istemesem de (nedense…) ilerleyebilmek için “Peki canım.” diyorum.

Sonra “Şirin Yuvaya Gidiyor” var. Komik bir kitap. Annesi Kraliçe ve babası Kral ile okula gitmek isteyen (hatta aslında okula gitmek istemeyen) fakat sonra anne ve babasının yanlış davranışları dolayısıyla utanıp, onları ertesi gün okula gelmemeleri için uyaran minik bir prenses! PRENSES mi dediniz? Kızımın tabiriyle “Ah en sevdiğim!” Neden derseniz, Maya’nın yüzüne bile bakmadığı prenses tacını takabileceğim. Kitaba başlamadan hemen taç kafaya yerleşiyor. Miniklerin yüzünde “müstehzi” bir ifade :)

Kitaplar okunurken sorular sorup onları dahil etmeye çalışıyorum. Dahil olma konusunda hiç sıkıntıları yok. Hatta bazen fazla dahil oluyorlar, ilerlemek zor oluyor. Ama olsun, keyifli bir okuma saati yaşıyoruz ya, önemli olan da bu.

Bu arada anneler koyu sohbetteler. Hatta bazen sohbet o kadar kıvama geliyor ki, uyarma ihtiyacı duyuyorum: “Anneleeer, biraz sessiz konuşabilir misiniiiiizzzz?”

Yarı şaşkın, yarı utanarak bana bakıyorlar. Uzun zamandır uyarı almadıkları kesin – okul hayatından bu yana belki de :) Ama minikler okunanı duyamazlarsa bu saatin ne anlamı var değil mi?

İlk hafta toplam dört minik vardı. İkinci hafta ise ne olduysa tam 11 oluverdiler. Ne güzel :) Umarım hep böyle olur. Gerçi minik grubun da tadı başka. Kişisel katılım için daha fazla imkân yaratabiliyoruz…

Kitapların okunmasını takiben, koşa koşa aktivite alanına geçiyorlar. Mekânın sahibi Ayşe her hafta onlara okuduğumuz kitaplarla ilintili bir sanat çalışması hazırlıyor. Hepsi aynı masaya sıkışmaya çalışıyor. İkinci bir masaya dağılmak pek de tercihleri değil. Hep birlikte olmak en güzeli…

İlk hafta filli bir kitap ayracı yaptılar kendilerine.

İkinci hafta ise harika dalmaçyalı köpekler yaptılar. Bayağı emek harcadılar gerçekten. Fakat sonuç nefisti.

 

Bu haftanın kitapları henüz seçilmedi. Yarın Sihirli Sayfalar’a uğrayacağım. Kahvemi koyup dalacağım kitap raflarına…

Bu hafta neler okusak? Ne gibi bir sanat çalışması yapsak?

Perşembe herkesi bekliyoruz, saat tam 16:30’da başlıyoruz…

Bu arada çalışan anneler haftasonu da okuma saati yapsanız dediler. Çok haklılar. Geçen sezon Pazar günleri saat 13:00’te yapıyorduk. Hatta gönüllü babalar okuyordu. Bence çok da güzel okuyorlardı. Fakat katılım haftaiçi kadar olamadı. Tahminim haftasonu ne olursa olsun pek çok program peş peşe sıralanıyor. Doğumgünleri, haftasonu yakınlara kaçamak, ailece yapılacak aktiviteler,… Böyle olunca da Bebek’teki okuma saatine gelmek zor olabiliyor.

Ama yine de geliriz diyorsanız, size açık kart: istediğiniz gün ve saati söyleyin. Benden Ayşe’ye iletmesi. Eminim bir çözüm düşünür. Ben okuyamasam da Sihirli Sayfalar ekibi okur bızdıklara…

Çalışan anneler için bir diğer çözüm ise, haftaiçi eğer çocuğunuzu okuldan sizin dışınızda birisi alıyorsa, o kişi de getirebilir okuma saatine.  Sonra çıkışta isterseniz  siz gelir alırsınız bızdığınızı. Hatta birlikte yemek de yersiniz. Evinize keyifle dönersiniz :)

Ailenize yeni katılmış bir minik varsa bile, ablası ya da ağabeyinin bu aktiviteden uzak kalmasına neden değil. Kucaklayın miniğinizi, elinden tutun bızdığınızın ve gelin katılın bize, aynen sevgili Tuğba’nın yaptığı gibi… Kim tutar sizi!!!

Hem de yeni bebeğinize son derece renkli, keyifli, hareketli bir ortam sunmuş olacaksınız. Eh daha ne olsun, değil mi ama?

Bol kitaplı bir hafta dileğiyle…

6 Yorum
  1. Tugba
    19 Ekim 2010 | 11:51

    Karsimda kendimi gorunce acikcasi afalladim biranda birde ilkdefa Derini gordum sayende …birde ustune ustuk benim cilgin kizimin hikayesini de okuyunca aman tanrim gene arkadasim dokturmus dedim.Canim sayende hep beraber okuyoruz hep beraber oluyoruz ne mutlu bize ki duzenledin bu rituellesmis aktiviteyi Ps:Dezire fancy Nancye bayildi ve kopek istiyor…….

  2. Defne
    19 Ekim 2010 | 14:58

    Tuğbacım ne mutlu bana ki, senin gibi çocuğu için kendini güzelliklere adamış bir kişi var aramızda… Hamileyim demedin geldin, Dezire’yi getirdin. Evde minik bebeğim var, getiremem demedin geldin, şeker kızın bizlerden uzak kalmadı. Onun için asıl ben teşekkür ederim canım :)

  3. emine
    20 Ekim 2010 | 00:46

    merhaba evinde guzel kitabi olanlar kendi kitaplarinida getirebilir….farkli kitaplar cikabilir.tirtil kitab evi de son derece zengin ve guzel kitaplar iceriyor mohinide belkide biliyorsunuzdur.

  4. Defne
    20 Ekim 2010 | 01:07

    Tabii ki bu da bir fikir. Sadece benim arzum okuduğumuz kitapları isteyen çocukların alabilmeleri. Yani kitapların edinilebilir olmaları. Sihirli Sayfalar’da yapmamızın da nedeni bu. Onların ellerinde çok keyifli kitaplar var. Mevcut olan kitaplardan seçiyoruz. Böylelikle çocukların çok istedikleri bir kitap olursa anneleri alabiliyor. Ben bir ara her okumada Maya’ya yeni bir kitap alıyordum mesela… Tırtıl Kids Kitabevi’ni de çok severim bu arada. Kendilerine yazılarımda da yer vermişliğim var. Özellikle İngilizce kitap seçenekleri harika! Yakında İstinye Park’a taşınıyorlar bu arada, belki biliyorsunuzdur :)

  5. Oya
    22 Ekim 2010 | 22:39

    Ben Cumartesi sabahtan olsa zevkle getiririm Leyla’yi okuma saatine. Bizimki kitaplara bayiliyor, bu haftasonu bir ugrayacagiz bakalim…

  6. Defne
    22 Ekim 2010 | 23:53

    Uğrayın mutlaka! Hatta Ayşe oradaysa haftasonu okuma saat talebinizi direkt kendisine iletin bence. Ben de bu hafta söyleyeceğim zaten… Leyla’ya bol kitaplı bir haftasonu diliyorum :)

Yorumunuzu Yazın

Okuyoruz!

thb_okuyoruz_18102010

İki haftadır okuyoruz. Yani ben okuyorum, bızdıklar hem dinliyor, hem katkıda bulunuyorlar. Nasıl mı? Okunacak kitabı ortaya çıkarttığım an Ela atlıyor hemen: “Bu kitap bende var!!!”

“Gerçekten mi Elacım? Ne güzel.”

“Evet. Bana onu annem almıştı…”

“Bende de var!”

“Bende de…”

İlk hafta okullar yeni açılmış olduğu için okul hayatı ile ilgili kitaplar okuduk.

“Bebek Koala Anaokulunda” şeker, renkli bir kitap. Açıyorum sayfaları.

“Bugün Pazartesi (aslında cumartesi yazıyor nedense ama ben değiştiriyorum haliyle…), Bebek Koala anaokuluna vardı bile….” diye başlıyor kitap. Harika çizimlerle anaokulunun içini ve yapılanları adım adım göstermiş. Herkesin dolapları var mesela.

Derken diğer bızdıklar atılıyor hemen…

“Sizin okulunuzda da böyle dolaplar var mı?” diye soruyorum.

Kimisinden kuvvetli “Eveeet!” çıkıyor.

Dezire “Hayır.” diyor.

Nedense vardır diye düşündüğümden çocukcağıza hatırlatma gayretindeyim. “Robert’teki gibi dolapların yok mu Dezirecim? Kıyafetlerini astığın, ayakkabını koyduğun…” (Dezire Robert Yuva mezunu, şimdi başka okulda…)

“Hayır!” diyor…

Hmmmm? Kabullenmek istemesem de (nedense…) ilerleyebilmek için “Peki canım.” diyorum.

Sonra “Şirin Yuvaya Gidiyor” var. Komik bir kitap. Annesi Kraliçe ve babası Kral ile okula gitmek isteyen (hatta aslında okula gitmek istemeyen) fakat sonra anne ve babasının yanlış davranışları dolayısıyla utanıp, onları ertesi gün okula gelmemeleri için uyaran minik bir prenses! PRENSES mi dediniz? Kızımın tabiriyle “Ah en sevdiğim!” Neden derseniz, Maya’nın yüzüne bile bakmadığı prenses tacını takabileceğim. Kitaba başlamadan hemen taç kafaya yerleşiyor. Miniklerin yüzünde “müstehzi” bir ifade :)

Kitaplar okunurken sorular sorup onları dahil etmeye çalışıyorum. Dahil olma konusunda hiç sıkıntıları yok. Hatta bazen fazla dahil oluyorlar, ilerlemek zor oluyor. Ama olsun, keyifli bir okuma saati yaşıyoruz ya, önemli olan da bu.

Bu arada anneler koyu sohbetteler. Hatta bazen sohbet o kadar kıvama geliyor ki, uyarma ihtiyacı duyuyorum: “Anneleeer, biraz sessiz konuşabilir misiniiiiizzzz?”

Yarı şaşkın, yarı utanarak bana bakıyorlar. Uzun zamandır uyarı almadıkları kesin – okul hayatından bu yana belki de :) Ama minikler okunanı duyamazlarsa bu saatin ne anlamı var değil mi?

İlk hafta toplam dört minik vardı. İkinci hafta ise ne olduysa tam 11 oluverdiler. Ne güzel :) Umarım hep böyle olur. Gerçi minik grubun da tadı başka. Kişisel katılım için daha fazla imkân yaratabiliyoruz…

Kitapların okunmasını takiben, koşa koşa aktivite alanına geçiyorlar. Mekânın sahibi Ayşe her hafta onlara okuduğumuz kitaplarla ilintili bir sanat çalışması hazırlıyor. Hepsi aynı masaya sıkışmaya çalışıyor. İkinci bir masaya dağılmak pek de tercihleri değil. Hep birlikte olmak en güzeli…

İlk hafta filli bir kitap ayracı yaptılar kendilerine.

İkinci hafta ise harika dalmaçyalı köpekler yaptılar. Bayağı emek harcadılar gerçekten. Fakat sonuç nefisti.

 

Bu haftanın kitapları henüz seçilmedi. Yarın Sihirli Sayfalar’a uğrayacağım. Kahvemi koyup dalacağım kitap raflarına…

Bu hafta neler okusak? Ne gibi bir sanat çalışması yapsak?

Perşembe herkesi bekliyoruz, saat tam 16:30’da başlıyoruz…

Bu arada çalışan anneler haftasonu da okuma saati yapsanız dediler. Çok haklılar. Geçen sezon Pazar günleri saat 13:00’te yapıyorduk. Hatta gönüllü babalar okuyordu. Bence çok da güzel okuyorlardı. Fakat katılım haftaiçi kadar olamadı. Tahminim haftasonu ne olursa olsun pek çok program peş peşe sıralanıyor. Doğumgünleri, haftasonu yakınlara kaçamak, ailece yapılacak aktiviteler,… Böyle olunca da Bebek’teki okuma saatine gelmek zor olabiliyor.

Ama yine de geliriz diyorsanız, size açık kart: istediğiniz gün ve saati söyleyin. Benden Ayşe’ye iletmesi. Eminim bir çözüm düşünür. Ben okuyamasam da Sihirli Sayfalar ekibi okur bızdıklara…

Çalışan anneler için bir diğer çözüm ise, haftaiçi eğer çocuğunuzu okuldan sizin dışınızda birisi alıyorsa, o kişi de getirebilir okuma saatine.  Sonra çıkışta isterseniz  siz gelir alırsınız bızdığınızı. Hatta birlikte yemek de yersiniz. Evinize keyifle dönersiniz :)

Ailenize yeni katılmış bir minik varsa bile, ablası ya da ağabeyinin bu aktiviteden uzak kalmasına neden değil. Kucaklayın miniğinizi, elinden tutun bızdığınızın ve gelin katılın bize, aynen sevgili Tuğba’nın yaptığı gibi… Kim tutar sizi!!!

Hem de yeni bebeğinize son derece renkli, keyifli, hareketli bir ortam sunmuş olacaksınız. Eh daha ne olsun, değil mi ama?

Bol kitaplı bir hafta dileğiyle…

6 Yorum
  1. Tugba
    19 Ekim 2010 | 11:51

    Karsimda kendimi gorunce acikcasi afalladim biranda birde ilkdefa Derini gordum sayende …birde ustune ustuk benim cilgin kizimin hikayesini de okuyunca aman tanrim gene arkadasim dokturmus dedim.Canim sayende hep beraber okuyoruz hep beraber oluyoruz ne mutlu bize ki duzenledin bu rituellesmis aktiviteyi Ps:Dezire fancy Nancye bayildi ve kopek istiyor…….

  2. Defne
    19 Ekim 2010 | 14:58

    Tuğbacım ne mutlu bana ki, senin gibi çocuğu için kendini güzelliklere adamış bir kişi var aramızda… Hamileyim demedin geldin, Dezire’yi getirdin. Evde minik bebeğim var, getiremem demedin geldin, şeker kızın bizlerden uzak kalmadı. Onun için asıl ben teşekkür ederim canım :)

  3. emine
    20 Ekim 2010 | 00:46

    merhaba evinde guzel kitabi olanlar kendi kitaplarinida getirebilir….farkli kitaplar cikabilir.tirtil kitab evi de son derece zengin ve guzel kitaplar iceriyor mohinide belkide biliyorsunuzdur.

  4. Defne
    20 Ekim 2010 | 01:07

    Tabii ki bu da bir fikir. Sadece benim arzum okuduğumuz kitapları isteyen çocukların alabilmeleri. Yani kitapların edinilebilir olmaları. Sihirli Sayfalar’da yapmamızın da nedeni bu. Onların ellerinde çok keyifli kitaplar var. Mevcut olan kitaplardan seçiyoruz. Böylelikle çocukların çok istedikleri bir kitap olursa anneleri alabiliyor. Ben bir ara her okumada Maya’ya yeni bir kitap alıyordum mesela… Tırtıl Kids Kitabevi’ni de çok severim bu arada. Kendilerine yazılarımda da yer vermişliğim var. Özellikle İngilizce kitap seçenekleri harika! Yakında İstinye Park’a taşınıyorlar bu arada, belki biliyorsunuzdur :)

  5. Oya
    22 Ekim 2010 | 22:39

    Ben Cumartesi sabahtan olsa zevkle getiririm Leyla’yi okuma saatine. Bizimki kitaplara bayiliyor, bu haftasonu bir ugrayacagiz bakalim…

  6. Defne
    22 Ekim 2010 | 23:53

    Uğrayın mutlaka! Hatta Ayşe oradaysa haftasonu okuma saat talebinizi direkt kendisine iletin bence. Ben de bu hafta söyleyeceğim zaten… Leyla’ya bol kitaplı bir haftasonu diliyorum :)

Yorumunuzu Yazın